O ile jednak ewidencję syntetyczną prowadzi się, bazując na zasadzie podwójnego zapisu, o tyle do prowadzenia konta analitycznego wystarczy wykonanie zapisu jednostronnego.

Ewidencja analityczna dotyczy głównie dysponowanych przez firmę środków trwałych, a także wartości prawnych i niematerialnych wraz z dotyczącymi ich umorzeniami oraz odpisami amortyzacyjnymi. Konta takie wykorzystuje się również w rozrachunkach z klientami oraz dostawcami, a także z pracownikami. Za ich pomocą dokumentuje się również sprzedaż towarów i usług lub ich zakup, operacje gotówkowe, jak również związane z nimi koszty.

Na podstawie zapisów kont syntetycznych jednostka na koniec każdego okresu sprawozdawczego, nie rzadziej niż raz w miesiącu, ma obowiązek sporządzić zestawienie obrotów i sald wszystkich kont księgi głównej zawierające między innymi ich salda na początek i koniec okresu sprawozdawczego, obroty za okres sprawozdawczy oraz narastająco od początku rok obrotowy.

Co najmniej na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych sporządza się zestawienie wszystkich obrotów kont analitycznych, a na dzień inwentaryzacji – zestawienie obrotów i sald inwentaryzowanej grupy składników.

Przypisy

Bibliografia

D. Misińska, Podstawy rachunkowości, Warszawa-Wrocław, Wydawnictwo naukowe PWN, 2002, .

Kategoria:Rachunkowość