Zajmował się gromadzeniem broni, rozbudową siatki konspiracyjnej, ukrywaniem ludzi poszukiwanych przez Niemców – głównie w domach górnej części wsi, przysiółku Doły i Kolonia, akcjami propagandowymi i sabotażowymi. m.in.; wypuszczenie ropy w kopalni Lubatówka. Po nim od 2 VII 1944 pchor. Kazimierz Wołtosz; został dowódcą Placówki Dukla.
W 1940 był inicjatorem zorganizowania kompletów tajnego nauczania w zakresie szkoły podstawowej i średniej. Zorganizował schronienie dla jeńców radzieckich, którzy uciekli z obozu pod Rymanowem, dla Polaków wypędzonych z Wielkopolski i Śląska, a także dla partyzantów z oddziału OP-11 dowodzonego przez Jana Czuchrę (pseudonim "Orski") wracającego z akcji "Łańcuch" na słowacką placówkę graniczną w Certiżnem. Ścigający partyzantów żołnierze niemieccy w odwecie zastrzelili dwóch mieszkańców Lubatowej: Stanisława Frankiewicza, u którego oddział kwaterował oraz Błażeja Zająca – komendanta warty wiejskiej.
Komendant „Waldemar” prowadził walkę z okupantem, organizował plutony tzw. Pogranicza gotowe do walki o niepodległość w czasie Akcji Burza, w końcu wojny. miał poprowadzić kompanię wojska powstańczego.