W 1919 roku wznowiono prace nad Messtischblattami. Nie przeprowadzono ponownych fotografii terenu, a jedynie zaktualizowano informacje zebrane przed wojną. Pełne pokrycie kraju mapą uzyskano w 1931 roku. Równolegle biegły prace nad wprowadzeniem odwzorowania Gaussa-Krügera, które miało zastąpić skomplikowane odwzorowanie wielościenne. Prace nad tym projektem zakończyły się w 1927 roku. Przy dużej skali zmiana odwzorowania nie jest zauważalna na mapach. Dodatkowo pojawiła się siatka kilometrowa DRG (Deutsches Reiches Gitter). Jako południk zerowy przyjęto Greenwich, a nie jak dotychczas Ferro. W tym czasie podjęto próbę poprawy czytelności map poprzez wprowadzenie koloru brązowego dla warstwic. W ten sposób wydrukowano jednak niewielką liczbę arkuszy.
W 1936 roku, dotychczasowa numeracja ciągła arkuszy, została zastąpiona nową, w której pierwsze dwie cyfry to pas, a kolejne – słup danego arkusza. Ułatwiło to bardzo posługiwanie się tymi planami.