Gatunki te różnią się nieco morfologią liści (u staroduba odcinki dolnych liści odginają się wyraźnie w dół), nasadą listków (u staroduba zwykle sercowatą), obecnością kila po spodniej stronie ogonka u staroduba, wyraźnymi i białawymi u staroduba działkami kielicha oraz bruzdowaniem łodygi (starodub ma silniej, kanciasto bruzdowaną, także w dolnej części). Gatunek bywa też mylony z podagrycznikiem pospolitym, którego odróżnić można m.in. po pełnej łodydze, braku pokrywek i ząbków kielicha.
Biologia i ekologia Kilku- lub wieloletnia bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do września. Obupłciowe kwiaty są głównie entomogamiczne (owadopylne), zapylane przez muchówkiZych M., Michalska B., Krasicka-Korczyńska E. (2014) Myophily in acritically endangered umbelliferous plant Ostericum palustre Besser (Apiaceae). Plant Systematics and Evolution 300: 187-196.. Nasiona rozsiewa wiatr. Siedlisko: mokre i wilgotne łąki, niskie torfowiska, wilgotne zarośla i olsy. Związany jest z siedliskami trwale wilgotnymi o glebach o odczynie obojętnym lub słabo kwaśnym. Rzadko występuje pojedynczo, zwykle tworzy skupiska po kilkanaście osobników na 1 m². W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Molinietalia.