Filmy Disneya stały się dla młodego Ichikawy pewnego rodzaju objawieniem – dzięki nim uświadomił sobie, że animacja filmowa może połączyć obydwie jego pasje, rysowania oraz filmu.
W latach 1930–1933 Ichikawa kształcił się w dziedzinie animacji w Ichioka Shōgyō w Osace, po czym znalazł zatrudnienie jako rysownik w oddziale animacji J.O. Studio, które właśnie w tym samym czasie przekształcało się z lokalnej wypożyczalni filmowej w wytwórnię filmową. W początkach lat 40. nastąpiło połączenie wytwórni J.O. z Osaki z wytwórnią P.C.L. z Tokio – powstało wówczas gigantyczne studio Toho Film Company z siedzibą w Tokio. Po likwidacji przez Toho oddziału animacji Ichikawa przyjął propozycję pracy w roli asystenta reżysera. W wytwórni Toho Ichikawa poznał swoją przyszłą żonę, Natto (Natsuto) Wadę (1920–1983), która wówczas pracowała dla tej wytwórni jako tłumacz języka angielskiego.
Pierwszą samodzielną produkcją Kona Ichikawy był film Musume Dōjō-ji (tyt. angielski: A Girl in Dojo Temple) z roku 1946. Była to historia o duchach opowiedziana w konwencji teatru lalkowego. Film ten został skonfiskowany przez amerykańskie władze okupacyjne pod zarzutem zawierania zbyt tradycjonalistycznych treści i przez dłuższy czas uważany był za zniszczony, bądź zagubiony.