Ostrołódka Hallera (Oxytropis halleri Bunge ex W.D.J.Koch) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny bobowatych. Występuje w zachodniej i środkowej Europie. We florze Polski gatunek rodzimy znany tylko z pojedynczych stanowisk w Tatrach.
Rozmieszczenie geograficzne Rzadki gatunek wysokogórski. Występuje tylko w górach Europy: w Alpach, Pirenejach, górach Szkocji, w Karpatach i na jednym stanowisku na Półwyspie Bałkańskim. W Karpatach Wschodnich występuje tylko w ich południowej i wschodniej części, w Karpatach Zachodnich wyłącznie w Tatrach. W Polsce występuje wyłącznie na obszarze Tatr Zachodnich i to tylko na trzech stanowiskach: na opadających do Doliny Iwaniackiej stokach Kominiarskiego Wierchu (na wysokości 1490–1620 m n.p.m.), powyżej Wąwozu Kraków (ok. 1410–1620 m n.p.m.) i na Wysokim Grzbiecie (ok. 1600–1750 m n.p.m.). Częściej natomiast występuje na słowackiej stronie Tatr.
Morfologia thumb|left|180px|Pokrój Łodyga Bardzo skrócona i pokryta kosmatymi włoskami. Cała roślina (wraz z liśćmi) ma wysokość 10–40 cm. Liście Nieparzysto-pierzaste, wzniesione do góry, złożone z 9–16 par listków. Wszystkie liście wyrastają z różyczki liściowej na skróconej łodydze.