Konwój wypłynął podzielony na trzy części: MW-11A z Hajfy w składzie 5 statków z eskortą, MW-11B z Aleksandrii w składzie 2 tankowców z eskortąWedług A. Hague... konwój MW-11A eskortowany był przez niszczyciele HMS „Hotspur”, „Inconstant”, „Napier”, „Nestor”, „Nizam”, „Norman”, a MW-11B przez „Fortune”, „Pakenham”, „Paladin”, lecz częściej spotyka się informacje w publikacjach (m.in. Chronik Seekrieg), że do bliskiej eskorty konwojów należały jedynie niszczyciele „Hotspur", i „Fortune” 2. Flotylli, a także korwety i trałowce, a pozostałe niszczyciele – do sił głównych osłony i MW-11C z Port Saidu w składzie 4 statków, eskortowanych przez krążownik przeciwlotniczy HMS „Coventry” i niszczyciele eskortowe HMS „Airedale”, „Aldenham”, „Beaufort”, „Croome”, , , „Exmoor” i . Dodatkowo, statki MW-11C holowały 4 kutry torpedowe. Komodorem konwoju był kontradmirał England. Zakładano, że konwój będzie płynął z prędkością średnią 13 węzłów, której jednak w praktyce nie osiągano.