thumb|Scena z islandzkiego manuskryptu z XVII wieku Saga () – staroskandynawskie dzieło epickie o legendarnych lub historycznych bohaterach i wybitnych rodach – wyprawach wikingów, migracji na Islandię.
Geneza i tematyka Pierwotnie przekazywane ustnie, były w wiekach XIII–XIV spisywane na Islandii w języku staronordyjskim (wyjątkiem jest datowana na XII wiek Saga o Gotlandczykach, spisana w języku starogotlandzkim). Dzieli się je zwykle – na podstawie tematyki – na siedem grup:
sagi o charkterze historycznym, należą do nich Landnámabók, opowiadająca o około 400 najbardziej prominentnych przybyszach na Islandię oraz o tym, gdzie się oni na niej osiedlili (wspominając tym sposobem o ponad 3.500 osobach i około 1.500 gospodarstwach oraz miejscach (lokalizacjach), i Íslendingabók, stanowiąca kronikę ukazującą historię Islandii od 870 r. do 1120 r.Maciej Koszowski, Historia Islandii w perspektywie polityczno-socjologiczno-prawnej ze szczególnym uwzględnieniem czasów średniowiecznej libertariańskiej islandzkiej Republiki, Instytut Naukowo-Wydawniczy „Spatium” sp. z o.o.: Inowrocaław 2026, przypis 68 na s.