Młodorosjanie nosili niebieskie koszule, a pozdrawiali się podniesieniem prawej ręki i słowami „Глава, Глава!” („Wódz, Wódz!”).
Program młodorosjan zawierał hasło społecznej monarchii, pomyślanej jako związek rad i cara w formie organicznego państwa, zapewniającej swoim obywatelom socjalną sprawiedliwość. Stanowiło to hybrydę tradycyjnej carskiej monarchii z systemem sowieckim. Byłoby to rosyjską odpowiedzią na rzekomo upadającą liberalną demokrację na Zachodzie i zbrodniczy plutokratyczny stalinizm panujący w ZSRR. Taki ustrój miał doprowadzić do narodowego odrodzenia Rosji. Jego podstawę powinno stanowić chłopstwo. Młodorosjanie krytykowali pozostałe emigracyjne ugrupowania rosyjskie zarówno socjalistyczne, prawicowe (kadeci), jak też inne monarchistyczne. Ich program miał pewne cechy zbliżające go z jednej strony do faszyzmu (aprobata dla niektórych cech narodowego socjalizmu), z drugiej – do bolszewizmu, gdyż uważali, że rewolucja październikowa 1917 r. zapoczątkowała rewolucyjny proces mający doprowadzić ostatecznie do stworzenia nowej Rosji. Bliskość do idei bolszewickich wykazała też postawa A.L. Kazem-Beka po zakończeniu II wojny światowej, gdyż przyjechał do ZSRR, gdzie został zatrudniony w piśmie „Журнал Московской патриархии”.