mały|Pogrzeb polskich żołnierzy poległych w walkach o Wilno w kwietniu 1919 roku Pałac Prezydencki w Wilnie (lit. Prezidentūra, dawny Pałac Biskupi) – oficjalna rezydencja litewskiej głowy państwa mieszcząca się w obrębie wileńskiej Starówki przy S.Daukanto aikšte.
Historia Historia obiektu sięga XIV wieku, gdy w miejscu nadanym przez księcia Jagiełłę murowany budynek wystawili wileńscy arcybiskupi. W okresie renesansu gmach wielokrotnie przebudowywano i rozbudowywano, biskupia rezydencja wzbogaciła się również o ogrody.
W XVIII wieku pałac dwukrotnie płonął (1737, 1738), po czym odbudował go architekt Wawrzyniec Gucewicz w stylu klasycystycznym. Po III rozbiorze posiadłość została przejęta przez rosyjskich carów – w 1796 roku na krótko zatrzymał się tu Paweł I.
W 1804 roku pałacyk odwiedził przyszły król Francji Ludwik XVIII, osiem lat później gościli tu zarówno Aleksander I, jak i Napoleon Bonaparte. Po wybuchu wojny francusko-rosyjskiej w 1812 roku zakwaterowano tu sztab armii francuskiej.
Po ponownym włączeniu Litwy w skład Rosji w 1813 roku, nastąpiła w latach 1824–1834 przebudowa budynku w stylu empire dokonana przez Wasilija Stasowa (prace nadzorował Karol Podczaszyński). W wówczas nadanym kształcie pałac przetrwał do dziś.