Brytyjskie Siły Ekspedycyjne (, BEF) – brytyjska formacja zbrojna, wysłana do Francji po wybuchu I wojny światowejOxford. Ilustrowana encyklopedia uniwersalna. Historia świata od 1800 roku do współczesności, red. H. Judge, Warszawa 1998, s. 55., uczestniczyła też w obronie Francji w 1940 roku w czasie niemieckiej inwazji na Belgię, Holandię, Luksemburg i Francję.
Wielka Wojna Oddziały armii regularnej oraz terytorialne siły rezerwowe zostały wysłane, kiedy Wielka Brytania wypowiedziała wojnę Niemcom. Na czele wojska stał John French.
II wojna światowa BEF powstała na skutek podpisania brytyjsko-francuskiego, brytyjsko-polskiego i francusko-polskiego układu sojuszniczego na wypadek wojny z Niemcami i zaczęły być przerzucane do Francji po dniu 3 września 1939 roku, tj. po wypowiedzeniu wojny Niemcom – po ich napaści na Polskę – przez oba sprzymierzone kraje. Z powodu sukcesów wojsk niemieckich w czasie inwazji na Francję, 26 maja 1940 roku podjeto decyzję o ewakuowaniu BEF z Francji, podobnie jak pozostałych oddziałów brytyjskich i kanadyjskich.
Stan sił BEF ulegał zmianie, 9 maja 1940 (na dzień przed uderzeniem niemieckim na Francję), osiągnął stan następującyLotnictwo brytyjskie, podległe Air Command, ani Royal Navy nie podlegały dowództwu BEF: