Mimo to, późną wiosną 1939, w porozumieniu z PZL, zajętymi w tym czasie priorytetową produkcją wojskową, PLL LOT zdołał anulować zamówienie. Budowy samolotów seryjnych nie podjęto.

Ocenia się, że ambitny zamiar władz o wyposażeniu polskich linii lotniczych w samolot własnej konstrukcji, a tym samym decyzja o projektowaniu samolotu Wicher, były błędne. Przede wszystkim na skutek wysokich kosztów opracowania od podstaw całkiem nowego rodzaju samolotu, jego cena przy małych potrzebach ilościowych LOT i budowie niewielkiej serii musiała być znacznie wyższa, niż sprawdzonych już i masowo produkowanych nowoczesnych konstrukcji zagranicznych, przede wszystkim Lockheed L-14H, oferowanego Polsce na korzystnych warunkach wraz z możliwością ewentualnej produkcji licencyjnej. Koszt opracowania i budowy prototypu Wichra sięgnął 2,4 mln złotych. Przy tym, mimo nowoczesnej konstrukcji Wichra, podczas badań w PLL LOT, wyżej oceniono własności eksploatacyjne samolotu L-14H. Poza tym, zlecenie projektowania Wichra odciągnęło zespół konstruktorów PZL pod kierunkiem inż. Jakimiuka od projektowania znacznie bardziej potrzebnych polskiemu lotnictwu wojskowemu nowoczesnych myśliwców, przede wszystkim PZL.50 Jastrząb.