Władysław Monwid Dorohostajski herbu Leliwa (ur. w 1614 roku – zm. w maju 1638 rokuArtur Walden, Marszałkowie świeccy Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w latach 1633-1648, w: Czasopismo Prawno-Historyczne, Tom LXV — 2013 — Zeszyt 1, s. 167.) – cześnik wielki litewski i marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1636 roku, starosta żyżmorski.
Syn Krzysztofa Dorohostajskiego i jego drugiej żony Zofii z Radziwiłłów (1577–1614). Matka zmarła dzień po jego urodzeniu, ojciec – gdy miał rok. Był wychowywany na dworze Leszczyńskich w Lesznie w Wielkopolsce.
Podobnie jak ojciec i matka gorliwy wyznawca kalwinizmu. Starannie wykształcony w kalwińskich szkołach we Włodawie i Lesznie, a potem na uniwersytetach w Lejdzie i Franeker, większej kariery nie zrobił, prawdopodobnie nie tylko ze względu na swoje wyznanie, ale także brak większego zainteresowania polityką. Był natomiast rzeczywiście pobożny, w 1631 wydał ordynację dla kościołów swych majętności, a w testamencie zadbał o zbory na Litwie i Wołyniu.