Bodurka (tur. bodur – krępy, niski) – nazwisko wywodzące się z języków tureckich o rdzeniu opisowym oznaczającym kogoś o niskiej i krępej budowie.
Inne formy: Bodur, Bodura, Bodurczyk, Bodurek, Bodurkiewicz herbu Kościesza, Bodurko, Bodurowicz, Bodurski, Bodurman; (gr.) ; (rus.) Бодурка; (buł.) Бодуров; (rum.) Bodurian; (ang.) Bodurtha
Geneza nazwiska Pierwsze pojawienie się nazwiska Bodurka na ziemiach polskich odnotowano w roku 1265Kazimierz Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Wydawnictwo DWN Kraków 2001. i można je wiązać z najazdami mongolskimi, a szczególnie z II najazdem w latach 1259–1260 oraz wzięciem do niewoli jeńców tatarskich. W historii wsi Rajbrot (w okolicach której znajduje się największe skupisko osób o nazwisku Bodurka, a także Bodura) założonej przez Bolesława Wstydliwego w roku 1260, wspomniano, że po III najazdzie mongolskim na przełomie lat 1287 i 1288 zasiedlający tę wieś jeńcy tatarscy udali się na Węgry.
Inne hipotezy pochodzenia nazwiska podaje prof. Kazimierz Rymut, mianowicie Bodur (bez daty źródłowej), Bodura (bez daty źródłowej), Bodurka (1265 r.) – mają tę samą etymologię, pochodząc: od słów bodę, bóść (kłuć), od imion złożonych typu Bodzisław, Bogdan, od niemieckiej nazwy osobowej Bodo.