W 1922 roku pierwsza kapituła generalna sióstr wybrała Bernardynę Jabłońską na przełożoną generalną. W 1926 roku abp Adam Stefan Sapieha zatwierdził zgromadzenie na prawie diecezjalnym. W 1940 r., w chwili śmierci Matki Jabłońskiej zgromadzenie liczyło ok. 500 członkiń i prowadziło 56 placówek. Po II wojnie światowej zgromadzenie utraciło swoje placówki na Kresach Wschodnich. W 1974 roku siostry podjęły posługę w USA, a w 1982 w Argentynie, gdzie najpierw opiekowały się polskimi emigrantami i kombatantami, a następnie też ludnością miejscową. Po 1990 roku powróciły do Lwowa oraz utworzyły nowe placówki na Słowacji, w Watykanie, Włoszech, Anglii i Boliwii. W 2001 roku powstała też placówka w Usolu Syberyjskim w Rosji.
Zgromadzenie w Polsce podzielone jest na 3 prowincje: krakowską, warszawską i poznańską. Istnieje także wiceprowincja Ameryki Południowej (z domami zakonnymi w i Argentynie i Boliwii).