cdmaOne – standard telefonii komórkowej drugiej generacji wykorzystujący technologię CDMA jako metodę bezprzewodowego dostępu do sieci. Sieci oparte na tym standardzie nazywane są też sieciami IS-95, lub po prostu sieciami CDMA.
Pierwsza sieć tego typu uruchomiona została w Hongkongu w 1995, obecnie najwięcej użytkowników tego systemu znajduje się w Ameryce Północnej i Południowej.
Historia powstania standardu Kluczową rolę w rozwoju standardu cdmaOne odegrały prace Andrew Viterbi – inżyniera i profesora Uniwersytetu Kalifornijskiego. Opracował on teoretyczne podstawy związane z wykorzystaniem technologii CDMA w sieciach komórkowych, oraz został współzałożycielem firmy Qualcomm, która rozpoczęła prace nad standardem dostępu do sieci radiowej bazującym na CDMA. W 1989 roku Qualcomm zaprezentował po raz pierwszy działające rozwiązanie, w następnych latach nastąpiły udane testy i w 1993 roku specyfikacja systemu została ukończona i przedstawiona amerykańskiemu instytutowi standaryzującemu Telecommunications Industry Association (TIA). W tym samym roku instytut ogłosił je jako standard IS-95A, północnoamerykańskim standardem komunikacji cyfrowej.