opisał 3500 gatunków tych owadów. Zbierając mrówki odbył podróże do obu Ameryk, Afryki i do Bułgarii.
Między 1921 a 1923 ukazało się pięć tomów jego dzieła poświęconego życiu społecznemu mrówek, Le monde social des fourmis du globe comparé à celui de l’hommeForel A. Le monde social des fourmis du globe comparé à celui de l’homme. Genève: Kündig (5 vol.), 1921–1923..
Neurologia Dysertacja doktorska Forela dotyczyła neuroanatomii wzgórza wzrokowego. Jako pierwszy opisał struktury niskowzgórza, znane dziś jako pola Forela czy warstwa niepewna. W swoich pracach neuroanatomicznych posługiwał się ulepszonym mikrotomem Guddena i jego metodą ekstyrpacji (Exstirpationsmethode). Forel prowadził badania nad fizjologią ośrodkowego układu nerwowego, a także nad hipnotyzmem i jego zastosowaniem w psychologii i medycynie. Uważany jest za współtwórcę teorii neuronalnej, razem z Wilhelmem Hisem i Fridtjofem Nansenem. Wprowadził do medycyny termin neuropsychiatrii.
Jako jeden z pierwszych opracował naukowo zagadnienia życia płciowegoErwin J. Haeberle: Auguste Forel – The First Swiss Sexologist.