Abel Tasman National Park – park narodowy zlokalizowany na północnym krańcu Alp Południowych, na Wyspie Południowej Nowej Zelandii, w regionie Tasman. Utworzony w 1942 roku. Jest najmniejszym parkiem narodowym w Nowej Zelandii. Obejmuje obszar 225 km². W skład parku wchodzą lasy, wzgórza, a na północy doliny rzek Takaka i Riwaka. Park na północy styka się z wodami zatoki Golden Bay i Zatoki Tasmana.
Na terenie parku znajduje się 52-kilometrowy Szlak Wybrzeża Abel Tasman, jeden z Wielkich SzlakówDepartament of Conservation. Departament Konserwacji Nowej Zelandii - Wielkie Szlaki. [Dostęp 25 marca 2010].. thumb|240px|left|Totaranui left|thumb|240px|Wiszący most
Flora Gęsty las deszczowy w parku narodowym zdominowany jest przez zbiorowiska bukanu Solandera (Nothofagus solandri), ale są one wspólne z wieloma innymi rodzimymi gatunkami drzew. Należą do nich Nothofagus truncata, Dacrycarpus dacrydioides, Weinmannia racemosa, Dacrydium cupressinum, Metrosideros robusta, Bukan Menziesa (Nothofagus menziesii) i Alectryon excelsus. Roślinność pod głównym baldachimem składa się z mniejszych drzew i krzewów. Wśród podszytu żyje około 200 gatunków paproci, takich jak gatunki olbrzymki (Cyathea medullaris, Cyathea dealbata, czy Cyathea cunninghammii) i Dicksonia squarrosa. Warstwę niewielkich drzew i krzewów uzupełniają m.in.