Borys Eliaszewicz, ros. Борис Саадьевич Ельяшевич (ur. 26 marca 1881 w Poniewieżu, zm. 9 stycznia 1971 w Eupatorii) – karaimski działacz społeczny, karaimoznawca, starszy hazzan Eupatorii.
Życiorys Urodził się w poniewieskiej społeczności Karaimów, w 1892 rodzina wyjechała do Moskwy. Początkową edukację świecką i religijną otrzymał w domu rodzinnym, od ojca Saadii Siemienowicza. W 1895 na koszt moskiewskiej gminy karaimskiej został wysłany do Eupatorii, gdzie kształcił się w karaimskiej szkole duchownej im. Aleksandra II.
Po odbyciu w 1903 służby wojskowej w armii rosyjskiej, rozpoczął pracę jako karaimski nauczyciel. W latach 1907–1914 pełnił obowiązki hazzana w Symferopolu. Następnie został wybrany starszym hazzanem eupatoryjskiej kienesy. Pracował z młodzieżą, założył pierwszy karaimski chór chłopięcy.
W latach 1919–1924 był p.o. hachana Krymu i Odessy. W tym okresie opiekował się zbiorami karaimskiej biblioteki narodowej "Karaj-Bitikligi" w Eupatorii. Wobec planów jej zagłady w 1928 prowadził w Moskwie starania o przejęcie części jej zbiorów przez biblioteki państwowe.