W latach 1939–1945 dla miasta funkcjonowała niemiecka nazwa okupacyjna Sosnowitz.
Zarys historyczny Do najstarszych śladów osadnictwa w Sosnowcu należą znaleziska z cmentarzyska łużyckiego na terenie dzielnic Pogoń i Sielec, które są wstępnie datowane na okres epoki brązu i wczesną epokę żelaza. Udokumentowana historia osadnictwa na terenach dzisiejszego Sosnowca sięga czasów piastowskich. Pierwsze wzmianki o Klimontowie, Milowicach i Zagórzu pochodzą z Później dokumenty wymieniają Sielec (), Pogoń () i Porąbkę (). Pod koniec XVI stulecia pojawiają się najstarsze zapiski o Niwce i Niemcach (dzisiejszych Ostrowach Górniczych), a w połowie XVII wieku o Środuli oraz osadzie Mrowisko, która z czasem przekształciła się w prywatne miasto Modrzejów. Do , kiedy nad ustawami procedował Sejm Wielki, większość wymienionych osad leżała w województwie krakowskim, zaś pozostała część leżała w księstwie siewierskim pod panowaniem biskupów krakowskich (ostatecznie księstwo to zostało bezpośrednio włączone w granice Rzeczypospolitej w 1790 roku). Po ostatnim rozbiorze Polski w obszar obecnego miasta Sosnowiec (z wyjątkiem Jęzora) stał się przejściowo częścią tzw. prowincji Nowy Śląsk pod administracją Królestwa Prus (zaboru pruskiego). W w wyniku wojen napoleońskich został wyzwolony i włączony do Księstwa Warszawskiego.