Bryan Moral Grant, Junior (ur. 25 grudnia 1910 w Atlancie, zm. 5 czerwca 1986 tamże) – amerykański tenisista.
W latach 30. był zawodnikiem ścisłej czołówki USA; od 1930 do 1941 klasyfikowano go dziewięciokrotnie w czołowej dziesiątce rankingu amerykańskiego, w tym w 1935 i 1936 jako nr 3. Specjaliści widzieli go także dwukrotnie w czołowej dziesiątce na świecie – w 1936 na pozycji nr 8, rok później na pozycji nr 6.
Do jego największych osiągnięć należy zaliczyć trzykrotne mistrzostwo USA na kortach o nawierzchni ziemnej (1930, 1934, 1935) oraz dwa półfinały w mistrzostwach USA (obecnym US Open, rozgrywanym wówczas na kortach trawiastych). W turnieju w 1935 wyeliminował Dona Budge’a (rozstawionego z numerem 2); w 1936 uległ w półfinale późniejszemu zwycięzcy, Fredowi Perry’emu (4:6, 6:3, 5:7, 2:6). W 1937 (porażka z von Crammem) i 1938 docierał w mistrzostwach USA do ćwierćfinału.
W latach 1935–1937 był członkiem reprezentacji USA w Pucharze Davisa, przyczyniając się do zdobycia trofeum w 1937.