w 1968 został kustoszem dyplomowanym. Od października 1968 był kierownikiem Oddziału Gromadzenia Zbiorów.

Przez wiele lat pracy w Bibliotece Uniwersytetu Poznańskiego zaangażowany był w działalność dydaktyczną. Prowadził zajęcia z przysposobienia bibliotecznego dla studentów pierwszych lat różnych kierunków uniwersyteckich, w późniejszych latach zajmował się również szkoleniami wewnętrznymi dla pracowników biblioteki, głównie obejmującymi morfologię książki oraz historię książki i bibliotek. Występował jako konsultant i egzaminator w zakresie tych przedmiotów w poznańskim zespole Państwowego Ośrodka Kształcenia Korespondencyjnego Bibliotekarzy. Brał udział w pracach nad utworzeniem Studium Bibliotekoznawstwa przy Bibliotece Uniwersytetu Poznańskiego, od 1968 prowadził w nim wykład z funkcji i organizacji współczesnej biblioteki.

Jego zainteresowania naukowe obejmowały ponadto historię literatury oraz bibliografię. Ogłosił łącznie 18 prac, z czego część stanowiły opracowania bibliograficzne. Zajmował się m.in. literaturą polską doby Odrodzenia. Współpracował z Instytutem Badań Literackich PAN, był członkiem zespołu specjalizującego się w piśmiennictwie staropolskim w pracach nad Bibliografią Literatury Polskiej (Nowy Korbut).