Ławra ŚwiętogórskaŁawra Świętogórska to oficjalny polski egzonim, ustanowiony 7 grudnia 2022 r. przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (źródło)., także Ławra Zaśnięcia Bogurodzicy () – duży monastyr męski, ważny ośrodek życia prawosławnego (ławra) należący do Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Moskiewskiego. Jest położony na skałach kredowych w pobliżu Świętogórska we wschodniej Ukrainie, nad rzeką Doniec. Tytuł ławry otrzymał w 2004.
Historia Uważa się, że Świętogórsk był miejscem kultu chrześcijańskiego niemal od samego chrztu Rusi. Początki ławry sięgają co najmniej XV–XVI wieku, kiedy mnisi zaczęli drążyć w kredowych skałach groty i zakładać pierwsze pustelnie, co dało początek tradycji monastycznej tego miejsca. Kompleks klasztorny obejmuje liczne cerkwie, budynki klasztorne, system podziemnych korytarzy o łącznej długości 900 metrów oraz skity (pustelnie), rozwijane zwłaszcza od XVII do XIX wieku.