Niszczyciele rakietowe typu Audace – seria dwóch włoskich niszczycieli rakietowych, w służbie w latach 1972–2006.
Główne uzbrojenie okrętów stanowiła pojedyncza wyrzutnia amerykańskich pocisków przeciwlotniczych średniego zasięgu SM-1MR i początkowo dwie automatyczne armaty uniwersalne kalibru 127 mm, cztery armaty przeciwlotnicze 76 mm i wyrzutnie torped. Przenosiły one ponadto do dwóch śmigłowców. Po modernizacji na przełomie lat 80. i 90. otrzymały zamiast jednej armaty 127 mm dodatkową wyrzutnię pocisków przeciwlotniczych krótkiego zasięgu Aspide oraz wyrzutnie pocisków przeciwokrętowych Teseo Mk 2.
Historia Okręty typu Audace były drugim typem opracowanych we Włoszech niszczycieli rakietowych, po okrętach typu Impavido powstałych w latach 50. Decyzję o budowie nowego typu okrętów podjęto w kwietniu 1966 roku, zlecając ją dwóm stoczniom. Stępki pod ich budowę położono w 1968 roku. Okręty były przeznaczone przede wszystkim do zwalczania samolotów i okrętów podwodnych. Ulepszeniem w stosunku do Impavido, oprócz nowszych systemów uzbrojenia i wyposażenia elektronicznego, było wprowadzenie hangaru dla dwóch śmigłowców pokładowych. Poza amerykańskimi pociskami przeciwlotniczymi i torpedami, pozostałe uzbrojenie i większość wyposażenia było produkcji włoskiej.