28 kwietnia Hitler przemawiając w Reichstagu uznał umowy Polski z Wielką Brytanią i Francją za pogwałcenie polsko-niemieckiej deklaracji o nieagresji i za jej „anulowanie przez Polskę” (to samo według kanclerza dotyczyć miało brytyjsko-niemieckiego traktatu o ograniczeniu zbrojeń na morzu z 18 czerwca 1935 „zerwanego z winy Wielkiej Brytanii”), co zostało przyjęte jako jednostronne zerwanie tego porozumienia przez III Rzeszę. Polska strona podkreślała sprzeczność takiego posunięcia z tekstem Deklaracji normującym to następująco:
Deklaracja pozostanie w mocy w ciągu okresu dziesięciu lat, licząc od dnia wymiany dokumentów ratyfikacyjnych. W razie, jeżeli żaden z Rządów nie wymówi jej na sześć miesięcy przed upływem tego okresu czasu, zachowa ona w dalszym ciągu moc; potem jednak każdy Rząd będzie mógł ją wymówić w każdym czasie z terminem sześciomiesięcznym.
Zobacz też Pakt o nieagresji między Polską a ZSRR (1932) Polsko-brytyjski układ sojuszniczy
Przypisy
Bibliografia
Marek Kornat Polityka równowagi 1934–1939. Polska między Wschodem a Zachodem. Kraków 2007, Wyd. Arcana, Jan Szembek Diariusz i teki Jana Szembeka 1934 - 1939, t. 1 - 4, London 1964 - 1972.
Kategoria:Polityka zagraniczna III Rzeszy Kategoria:Międzynarodowe umowy polityczne Kategoria:Stosunki polsko-niemieckie (II Rzeczpospolita) Kategoria:Traktaty międzynarodowe II Rzeczypospolitej Kategoria:1934 w Niemczech Kategoria:1934 w Polsce