Wkrótce po zakończeniu II wojny światowej Cankow oddał się w ręce armii amerykańskiej, która go internowała (bułg.).. W 1945 Sąd Ludowy, powołany przez bułgarskich komunistów w celu osądzenia winnych uczestnictwa Bułgarii w wojnie po stronie koalicji hitlerowskiej, wydał na niego zaocznie wyrok śmierci. W 1996 Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Ludowego, dopatrując się poważnych naruszeń w przebiegu procesu (bułg.).. Po 1944 Cankow nie powrócił już do ojczyzny. W 1949 wyjechał do Argentyny, gdzie pozostał do śmierci. Przez ostatnie lata życia pisał pamiętniki.
Sprawowane funkcje Aleksandyr Cankow zajmował następujące stanowiska w rządach Carstwa Bułgarii (w porządku chronologicznym): w swoim pierwszym rządzie premier (9 czerwca 1923 – 22 września 1923) min. wojny (9 czerwca 1923 – 10 czerwca 1923) p.o. min. spraw zagranicznych i wyznań religijnych (9 czerwca 1923 – 10 czerwca 1923) min. oświaty narodowej (10 czerwca 1923 – 22 września 1923) w swoim drugim rządzie premier (22 września 1923 – 4 stycznia 1926) min. oświaty narodowej (22 września 1923 – 4 stycznia 1926) w trzecim rządzie Andreja Lapczewa min.