Irena Lasota (ur. jako Irene Hirszowicz 25 lipca 1945 we Francji) – polska filozofka, publicystka, wydawczyni, działaczka społeczna i polityczna, prezes i współdyrektorka Instytutu na rzecz Demokracji w Europie Wschodniej (Institute for Democracy in Eastern Europe). Jej aktywność datuje się od wydarzeń Marca 1968, czyli ogólnopolskich wystąpień młodzieży akademickiej przeciwko reżimowi komunistycznemu. Wkrótce po Marcu Lasota wyemigrowała do Francji, a następnie do Stanów Zjednoczonych. Jest komentatorką polskich i amerykańskich spraw bieżących i pozostaje silną zwolenniczką wolności słowa i demokratycznych instytucji.
Siostra Jeana-Pierre’a Lasoty.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodziła się we Francji wkrótce po zakończeniu II wojny światowej w Europie. W 1948 r. przeniosła się wraz z rodzicami do Polski. Rodzina zmieniła wtedy nazwisko z Hirszowicz na Lasota. W 1958 dołączyła do Hufca Walterowskiego, młodzieżowej organizacji reaktywowanej w 1956, w dobie postalinowskiej, pod egidą Związku Harcerstwa Polskiego. Hufcem dowodził Jacek Kuroń. Hufiec stał się matecznikiem wielu późniejszych liderów demokratycznej opozycji w komunistycznej Polsce, włącznie z Andrzejem Sewerynem i Adamem Michnikiem.