Wciąż była aktywna politycznie, recenzując i włączając się w wydarzenia rozgrywające się w Polsce. Mimo wpisania na listę osób niepożądanych w PRL, odwiedziła Polskę czterokrotnie, w 1975, 1977, 1979 i 1984, przywożąc zakazane publikacje i kolportując je wśród znajomych. Na Zachodzie zwracała uwagę tamtejszych mediów na wydarzenia w Polsce, zarazem je tłumacząc i dostarczając informacji. Pisała do „New Daily” w Nowym Jorku i współpracowała z londyńskim „Aneksem”. W 1975 została publicystką i stałym współpracownikiem Radia Wolna Europa i BBC. Od 1976 utrzymywała relacje z amerykańską centralą związkową AFL-CIO, której, jako główny konsultant Rady Dyrektorów, dostarczała informacji o prześladowaniach robotników w Polsce. W 1977 Lasota organizowała apel amerykańskich intelektualistów w obronie aresztowanych członków Komitetu Obrony Robotników. W tym samym roku założyła, wspólnie z Roberte Sharletem i Ireną Grudzińską, Grupę Koordynacyjną Amnesty International na Europę Wschodnią.