W 1871 przybył do Lwowa, gdzie bezskutecznie starał się o posadę architekta Wydziału Krajowego. Osiadł w Poznańskiem. W 1874 wydalony przez policję pruską, wyjechał do Lwowa. W 1881 otrzymał poddaństwo austriackie. W latach 1879–1884 był jednym z dyrektorów Towarzystwa Przemysłowego we Lwowie. Jako docent Politechniki Lwowskiej wykładał w latach 1889–1902 encyklopedię budownictwa. W 1894 był gospodarzem pawilonu architektury na Wystawie Krajowej we Lwowie. W 1887 został prezesem zorganizowanego przez siebie Towarzystwa Weteranów.
Inicjował i współredagował w latach 1888–1894 pięciotomowe Wydawnictwo materiałów do historii powstania 1863-64. W latach 1889–1894 był członkiem zarządu Muzeum w Raperswilu.
Zmarł jako ostatni członek Rządu Narodowego. Pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Publikacje Pamiętniki o powstaniu styczniowem. Tom 1. (Styczeń-Maj 1863 r.) (1923) Pamiętniki o powstaniu styczniowem. Tom 2 (1925) Pamiętniki o powstaniu styczniowem: czasy przedpowstaniowe 1854-1862. Tom 3 (1931)
Przypisy
Bibliografia Pamiętniki o powstaniu styczniowem J.K. Janowskiego. t 1-3, Kraków-Warszawa 1923-1931, wersja elektroniczna Stefan Kieniewicz, Janowski Józef Kajetan w: Polski Słownik Biograficzny, 1962-1964, t. X, s.