ReniówPolski egzonim przyjęty na 138. posiedzeniu KSNG. (, Reniw) – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie tarnopolskim, w hromadzie Załoźce. Leży ok. 4 km na południowy wschód od Załoziec, na prawym brzegu Seretu. Od południa ograniczona stawem Reniowskim (nazwa wymieniona już w r. 1546) lub Wertełeckim (314 m n.p.m.), od wschodu lasem (384 m n.p.m.).
Historia Wieś istniała już w XVI w., a według miejscowego podania założycielem osady miał być Hryń lub Hreń, który się tu pobudował Reniów należał do dóbr załozieckich i wraz z nimi kolejno zmieniał właścicieli. Ludność zajmowała się rolnictwem i pasterstwem (hodowla owiec), z którym zapewne wiązała się tradycja tkactwa ludowego. Parafie rzymskokatolicka i greckokatolicka znajdowały się w Załoźcach. W 1908 r. z inicjatywy wójta wsi, Macieja Dajczaka, wybudowano kościół filialny pw. MB Królowej Polskiej, jednonawowy z wieżą, z kamienia łamanego. Autorem projektu był syn wójta, Wawrzyniec Dayczak, wtedy student Politechniki Lwowskiej, wykonawstwo zaś powierzono mistrzowi budowlanemu z Sieniawy, Stawarskiemu. Kamień na budowę podarował ówczesny właściciel wsi, Tadeusz Cieński: rodzina ufundowała również harmonię i ołtarz w stylu zakopiańskim (projektu Malacha, absolwenta szkoły w Zakopanem) z obrazem MB Częstochowskiej. W czasie działań wojennych w 1915 r.