Rewolucja i wojna domowa Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu stanął na czele kijowskiego komitetu SDPRR(b). Został aresztowany przez ukraińskie władze na wieść o zbrojnym przewrocie bolszewików w Petersburgu (rewolucji październikowej), odzyskał wolność podczas powstania bolszewików w Kijowie kilka dni później. Był członkiem utworzonego przez bolszewików komitetu wojskowo-rewolucyjnego, który wszczął w styczniu 1918 r. robotnicze powstanie przeciwko Ukraińskiej Centralnej Radzie, z centrum w fabryce „Arsenał”. Zostało ono stłumione przez oddziały wierne RadzieL. Bazylow, J. Sobczak, Encyklopedia rewolucji październikowej, Wiedza Powszechna, Warszawa 1977, s. 153.. Następnie działał na Ukrainie w bolszewickim podziemiu, wchodząc w skład KC KP(b)U. W lipcu 1918 r. przyjechał do Moskwy i poznał osobiście Lenina. Również w Moskwie brał udział w tłumieniu powstania lewicowych eserowców.