Odbiornik radiokomunikacyjny – odbiornik radiowy (wyspecjalizowane urządzenie elektroniczne) przeznaczony do odbioru sygnałów i transmisji radiowych. Zazwyczaj bardzo rozbudowane (w porównaniu ze zwykłym domowym odbiornikiem radiowym), z wykorzystaniem najnowszych technologii i technik konstrukcyjnych, o bardzo szerokim zakresie pracy, z regulacją pasma w zależności od odbieranej emisji radiowej. Przystosowany do odbioru mowy, sygnałów telegraficznych kodu Morse’a, sygnałów telegraficznych dalekopisowych, telekopiowych, urządzeń transmisji danych i najnowszych emisji radiowych. Cechy odbiornika radiokomunikacyjnego thumb|Przykładowy odbiornik komunikacyjny wykorzystywany przez krótkofalowców, Yaesu FRG-7 szeroki zakres częstotliwości całe pasmo KF (1–30 MHz) całe pasmo UKF (30–60 MHz) wysoka stabilność częstotliwości heterodyn < 1 × 10-6 Hz/Hz wysoka czułość wejściowa, poniżej 1 μV liniowość charakterystyki toru odbiorczego (minimalizacja zniekształceń sygnału) wysoka selektywność (odporność na sygnały bliskie odbieranemu)