W 1810 r. Elgin, doprowadzony do bankructwa kosztami swojego przedsięwzięcia (szacowanymi na £75 000), zmuszony został do zaoferowania Koronie Brytyjskiej marmurów do sprzedaży. Już wówczas legalność i etyczna strona przedsięwzięcia Elgina budziły w Brytanii wątpliwości. Na zalecenie komisji parlamentarnej, marmury zostały zakupione przez Wielką Brytanię w 1816 r. za £35 000, znacznie poniżej poniesionych przez Elgina kosztów. Jego posiadłości były bardzo długo mocno obciążone długiem, dlatego jego syn James Bruce, 8. hrabia Elgin większość życia spędził za granicą.
Miał pięcioro dzieci: dwóch synów, w tym: Jamesa, późniejszego gubernatora generalnego Brytyjskiej Kanady i wicekróla Indii, i Fredericka Wright-Bruce, dyplomatę oraz trzy córki.
James, podobnie jak ojciec, okrył się niesławą jako europejski barbarzyńca i niszczyciel dzieł sztuki, gdy na jego rozkaz zniszczono Stary Pałac Letni pod PekinemErik Ringmar, Liberal Barbarism and The Oriental Sublime: The European Destruction of the Emperor’s Summer Palace, str. 6.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1766 Kategoria:Zmarli w 1841 Kategoria:Ambasadorowie Wielkiej Brytanii w Prusach Kategoria:Ambasadorowie Wielkiej Brytanii w Turcji