9 października 1925 roku władze litewskie posunęły się do sfałszowania treści pisma na kanwie piątej rocznicy zajęcia Wilna przez wojska Żeligowskiego, wzywając czytelników do wywieszania w tym dniu żałobnych kirów.

W styczniu 1935 roku gazecie zakazano używania nazwy „Kowieński”, sugerując, że jest to nomenklatura okupacyjna. Redakcja nie chcąc się godzić na zastosowanie przymiotnika „Kaunaski”, zmieniła nazwę na „Dzień wtorkowy”, w środę nazywając wydanie „Dzień środowy”. W lutym 1935 roku ukazało się kilka numerów zatytułowanych „Dzień Powszedni”. Ostatecznie nazwę „Dzień Kowieński” zastąpiono nazwą „Dzień Polski” – szata graficzna pisma, dyrekcja i współpracownicy pozostały jednak te same.

Na początku 1936 roku redaktorem pisma w wyniku tzw. buntu młodych – domagających się zacieśniania kontaktów polskiej mniejszości z rządem warszawskim – został Edmund Jakubowski (w paryskiej Kulturze podpisujący się jako Żagiell). W grudniu 1937 roku redaktorem naczelnym został Kazimierz Szwoynicki. W 1939 roku na stanowisko redaktora naczelnego powrócił Bohdan Paszkiewicz.