Kościół Zmartwychwstania Pańskiego w Kownie (lit. "Prisikėlimo bažnyčia") – monumentalna świątynia odbudowana w latach 2004-05 na Zielonej Górze w Kownie jako wotum dziękczynne za odzyskanie przez Litwę niepodległości w 1918 i 1991 roku.
Geneza Zamysł wzniesienia kościoła będącego formą dziękczynienia za odzyskanie przez Litwę niepodległości pojawił się już u progu dwudziestolecia międzywojennego. W 1926 roku powstał komitet pod przewodnictwem prezydenta Smetony, który miał za zadanie rozpropagowanie idei i wybór odpowiedniego projektu. Przeprowadzony w 1928 roku konkurs wygrał architekt łotewskiego pochodzenia Kārlis Reisons, projekt ostatecznie zaakceptowano w 1933 roku.
Kamień węgielny pod budowę świątyni przywieziono ze Wzgórza Oliwnego w Jerozolimie i wmurowano uroczyście w 1934 roku. Pieniądze na budowę kościoła zbierano zarówno na Litwie, jak i wśród litewskiej emigracji (głównie w USA), szczególne zasługi na tym polu położył ks. Feliksas Kapočius.
W 1938 roku gmach gotowy był w stanie surowym - do 1940 roku na jego konstrukcję wydano ponad milion litów. W czasie okupacji niemieckiej hale kościoła były wykorzystywane jako magazyn, po wejściu na Litwę sowietów w 1944 roku budynek zamieniono w fabrykę radioodbiorników, niszcząc wieńczący kościół krzyż oraz burząc kaplicę.