W międzyczasie – na przełomie lat 60. i 70. – miasto Kraków wykorzystało wyrobiska, a zwłaszcza pierwsze z dostępem do drogi jako wysypisko śmieci, które następnie zasypano kilkumetrowa warstwą ziemi i gruzu.
W 1993 roku uchwalono Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego dla Gminy Zielonki i w początkowym zamierzeniu projektanta tego planu było wykorzystanie terenu dawnej cegielni oraz wysypiska śmieci jako element scalający Park Krajobrazowy Dolinki Krakowskie w Zielonkach z Krakowem, a dokładnie z Doliną Prądnika. Jednak pomysł ten spotkał się z wyraźnym sprzeciwem ludności i na skutek nacisków lokalnych społeczności, przerwano planowany pas zieleni i w części tego miejsca pojawiły się tereny o charakterze budowlanym. W tej sytuacji trudno było sprecyzować przeznaczenie pozostałej części terenu, gdyż znajdowały się tutaj zarówno stawy jak i częściowo zasypane wyrobiska, a nie mogły być one też w całości wykorzystane jako tereny budowlane ze względów technicznych, gdyż tereny te były terenami nasypowymi o kilkunastometrowej warstwie nasypowej.