Zimą podstawę diety stanowiły kwiaty (zauważone podczas 65% obserwacji). Owoce i jagody stanowiły znaczącą część diety od marca do czerwca. Modrolotki czerwonoczelne odzywają się głosem do złudzenia przypominającym meczenie kozy (co znalazło odzwierciedlenie w nienaukowych polskich nazwach i nazwie niemieckiej), ale zazwyczaj milczą. Osobniki żyjące na archipelagach mogą przelatywać z wyspy na wyspę.

Lęgi W północnych częściach zasięgu modrolotki czerwonoczelne gniazdują cały rok, w obszarach wysuniętych bardziej na południe w październiku i grudniu. Zwykle para wyprowadza jeden lęg w sezonie. Gniazda mieszczą się w dziuplach, np. drzew z rodzajów Metrosideros, Vitex, Nothofagus, Olearia i Plagianthus, a na obszarach bez drzew w kępach traw lub nawet w norach króliczych. Na wyspach gniazda widziano również na półkach skalnych. Samiec w okresie lęgowym agresywny, wysiadująca samica również potrafi przegonić intruza.

Zniesienie liczy 3–9 jaj;