Ewa Fryś-Pietraszkowa (ur. 23 lipca 1934, zm. 14 lutego 2008) – polska etnograf i publicysta, znawczyni sztuki ludowej.
Życiorys Jako młoda dziewczyna uczęszczała do andrychowskiej 11-letniej szkoły ogólnokształcącej, gdzie zdała maturę w 1951 r. Cztery lata później ukończyła studia etnograficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim i rozpoczęła pracę w Pracowni Badania Sztuki Ludowej Państwowego Instytutu Sztuki, z którą była związana, również jako kierowniczka tej instytucji (od końca lat 80. XX w.), aż do jej rozwiązania w 1997 r. Szczególnym zainteresowaniem darzyła garncarstwo i to właśnie jemu poświęciła nie tylko pracę magisterską ("Garncarstwo w zachodniej części województwa krakowskiego", napisaną pod kierunkiem prof. K. Moszyńskiego), ale także doktorską. Tę ostatnią obroniła w 1966 na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie ("Ośrodek garncarski w Łążku Ordynackim i jego wyroby na tle ceramiki malowanej w Polsce", promotorem pracy był prof. R. Reinfuss), a potem w 1973 r. wydała drukiem pod tym samym tytułem. Oprócz garncarstwa interesowała się zdobnictwem w meblarstwie i kowalstwie oraz zagadnieniami związanymi z urządzaniem wnętrz mieszkalnych stopniowo rozszerzając tematykę badań także o strój i tkaninę.