W jej skład weszli przedstawiciele następujących ugrupowań: Forza Italia – 64 (w tym reprezentanci afiliowanych zrzeszeń i ruchu politycznego Decidere!), Sojusz Narodowy – 33, Chrześcijańska Demokracja dla Autonomii i Liberalni Ludowcy – po 3, Nowa Włoska Partia Socjalistyczna – 2, Liberalni Reformatorzy, Włoska Partia Republikańska, Akcja Socjalna, Partia Emerytów – po 1. Pozostałe 5 miejsc przyznano indywidualnie liderom partii Włosi w Świecie, partii Chrześcijańska Demokracja, Prawicowych Libertarian (rozłamowcom z „Prawicy”), Federacji Chrześcijańskich Ludowców (rozłamowcom z Białej Róży) oraz Lambertowi Diniemu, założycielowi Liberalnych DemokratówLamberto Dini i jeden z deputowanych po wyborach wystąpili z LD w związku z planami tworzenia jednolitej partii. Dwóch pozostałych posłów i część działaczy podjęło decyzję o utrzymaniu samodzielności ugrupowania przy jednoczesnej bliskiej współpracy z Ludem Wolności..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lud Wolności · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.