Ostatecznie trzyniecka bojówka musiała salwować się ucieczką, a śląski wiec dokończono w sile 200 osób. Oto komentarz prasy polskiej: Kilku Polaków musiało ratować się ucieczką, a skutek był ten, że następnego dnia kompania obandażowanych Kożdoniowców zjawiła się w Komisji alianckiej ze skargami na Polaków. – Szczyt perfidii! Bijący idą skarżyć! I wysłuchano ich! I usunięto polskiego komendanta posterunku żandarmerii„Gwiazdka Cieszyńska” nr 47, 27.02.1920; „Dziennik Cieszyński” nr 48, 29.02.1920. Na 17 lutego Karol Smyczek zapowiedział kolejny wiec w Goleszowie. W tym samym dniu miał się odbyć także zgromadzenie komitetu plebiscytowego Śląskiej Partii Ludowej w pobliskiej Cisownicy. Do Goleszowa wybrała się również znacznie liczniejsza, niż dwa dni wcześniej, trzyniecka bojówka PPS. Tym razem o wiele lepiej uzbrojona w sile 400-500 osób. Po drodze wtargnęła do Cisownicy, lecz Ślązacy zdążyli odwołać swój wiec i uniknęli napaści. Wówczas bojówkarze napadli na dom rolnika Mamicy – działacza Śląskiej Partii Ludowej. Chorego na zapalenie płuc Ślązaka wywlekli z łóżka i brutalnie pobili. Pobili również jego żonę i oboje zmusili do przysięgi, że w plebiscycie zagłosują za Polską. Wiadomość o terrorze w Cisownicy i kolejnym celu trzynieckiej bojówki otrzymał goleszowski proboszcz ewangelicki ks.