Następnie Dylan z Levym spędzili kilka tygodni lipca w East Hampton na Long Island, pisząc około dwunastu nowych piosenek. 28 lipca był już w Nowym Jorku i zorganizował sesję, na którą zaprosił wielu muzyków. Na czwartej sesji nie było już właściwie muzyków z trzech pierwszych sesji, bowiem większość (w tym brytyjska grupa Kokomo) nie wytrzymała totalnej improwizacji Dylana i równocześnie w ogóle nie wiedzieli, co mają robić. Jak wspominał Neil Hubbard: Było tam... pięciu gitarzystów łącznie ze mną i Erikiem Claptonem... i nie było tam nikogo, kto by to kontrolował – żadnego producenta czy kogokolwiek.
Jednak na sesji z 30 lipca został nagrany właściwie prawie cały album.
Dylan podchodził do ważnej dla niego piosenki „Hurricane” co najmniej siedmiokrotnie. Piosenka ta była dla niego ważna między innymi dlatego, iż sygnalizowała jego ponowne zaangażowanie i zajęcie się sprawami społecznymi;