pl.chopin.nifc.pl. Całe życie z wyjątkiem kilku lat dzieciństwa i czterech lat przed śmiercią Koczalski przebywał poza granicami Polski. Ojciec Koczalskiego wielokrotnie z dumą podkreślał, że młody artysta już jako dwuletni chłopiec wysłuchał „Normy” Belliniego, a kiedy miał dwa i pół roku – „Fausta” Gounoda, a zapis nutowy czytał wcześniej niż litery alfabetu. Ciekawym wydaje się fakt, iż ojciec planował: „Jeśli Opatrzność da nam syna, niech będzie artystą!”, narodziny Raula ojciec powitał natomiast: „Bądź pozdrowiony, artysto!” Pierwsze imię Koczalski otrzymał na cześć głównego bohatera opery „Hugonoci” Meyerbeera, którego ojciec był fanatycznym wielbicielem. Koczalski (prócz ojczystego) władał biegle językami: niemieckim, francuskim i rosyjskim. Mimo wielokrotnych zaproszeń – na kontynencie amerykańskim nie koncertował. Był wielkim pianistą o małej korpulentnej posturze i olbrzymich dłoniach. Koczalski był nie tylko pianistą, ale i zamiłowanym fotografem.