Harcmistrz Stanisław Lange przez wiele lat był komendantem Chorągwi Mazowieckiej Związku Harcerstwa Polskiego oraz członkiem Głównej Kwatery ZHP. Uczestniczył w międzynarodowych zlotach skautowych Jamboree w Wielkiej Brytanii i Holandii. W 1935 był kwatermistrzem na Jubileuszowym Zlocie Związku Harcerstwa Polskiego w Spale. Przez wiele lat organizował i prowadził harcerskie obozy instruktorskie we wsi Cimochowizna nad jeziorem Wigry.

W czasie II wojny światowej działał w OW „Wilki”, a następnie Narodowych Siłach Zbrojnych. Pisał do prasy podziemnej (tygodnika „Brzask”, miesięcznika „Kupiec Polski” i „Biuletynu Informacyjnego”), wspierał konspiracyjne działania harcerzy, brał udział w pracach Rady Głównej Opiekuńczej (RGO), pomagając mieszkańcom miasta, w tym ludności żydowskiej. Aresztowany przez Gestapo za pomoc rodzinom żydowskim w 1943, więziony na Pawiaku. Dzięki staraniom rodziny i bliskich został wykupiony z rąk niemieckich i po kilku miesiącach opuścił areszt.

thumb|240px|Grób rodzinny Stanisława Langego na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

Po wejściu wojsk radzieckich do Wołomina we wrześniu 1944 ukrywał się przed NKWD. W 1945 zaangażował się w odbudowę zniszczonego pod koniec wojny wołomińskiego kościoła pw. Matki Bożej Częstochowskiej.