Max Friz (ur. 1 października 1883 w Bad Urach, zm. 9 czerwca 1966 w Tegernsee) – niemiecki inżynier, a także wyróżniający się konstruktor silników. Do szczególnej sławy przyczyniły się jego działalność w BMW.

Po szkole Friz miał zostać kupcem i objąć kierownictwo nad rodzinnym interesem. Jego skłonności do techniki były jednak silniejsze. Po czterech latach nauki w firmie Dampfmaschinenbau Kuhn (Budowa Maszyn Parowych Kuhn) w Cannstatt zapisał się w 1902 r. na ówczesną Königliche Baugewerkschule (Królewska Szkoła Budowlana) w Esslingen am Neckar, którą ukończył w 1904. Od 1906 pracował jako konstruktor w Daimler-Motoren-Gesellschaft (Kompania-Silnikowa-Daimler) w Untertürkheim, części miasta Stuttgart, gdzie jego dużym osiągnięciem było skonstruowanie silnika dla Mercedesa, którym Christian Lautenschlager w 1914 r. wygrał Grand Prix Francji. Pracując w latach 1912–1913 w Austro-Daimler opracował praktyczny czterosuwowy, rzędowy silnik lotniczy z wałkami rozrządu leżącymi w górnej części silnika.