Karę odbywał początkowo w łagrze przy budowie Biełmorkanału w Karelii, później w Sołowieckim Obozie Specjalnego Przeznaczenia (SŁON) na Wyspach Sołowieckich (Sołowkach), organizując w obu obozach przedstawienia teatralne. 9 października 1937 „trójka specjalna” NKWD obwodu leningradzkiego RFSRR skazała jednym wyrokiem listę 1116 więźniów Sołowek na śmierć. Na liście znajdowało się nazwisko Kurbasa. Kurbas zginął w masowej egzekucji wraz z innymi ukraińskimi twórcami i działaczami społecznymi (Mykołą Kuliszem, Ołeksą Slisarenką, Mykołą Zerowem, Myrosławem Irczanem, Pawło Fyłypowyczem, Wałerjanem Pidmohylnym, Wołodymyrem Czechiwskim i in.) 3 listopada 1937 na uroczysku Sandarmoch w Karelii.
Galeria
Bibliografia Курбас Лесь w: Енциклопедія історії України: Т. 5. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Kijów 2008, Wyd. «Наукова думка». . Łeś Kurbas, czyli teatr Rozstrzelanego Odrodzenia. „Teatr”. 7–8, 2008.
Kategoria:Absolwenci gimnazjów w Tarnopolu Kategoria:Honorowi obywatele Tarnopola Kategoria:Ludzie urodzeni w Samborze Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Osoby przedstawione na znaczkach pocztowych Kategoria:Radzieccy reżyserzy teatralni Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Ukraińscy aktorzy Kategoria:Ukraińskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Zmarli w 1937