Po I rozbiorze Polski miejscowość znalazła się w zaborze austriackim. Początkowo (1775-1782) znajdowała się w dystrykcie dystrykcie Drohobycz w cyrkule samborskim, następnie już w nowym, mniejszym cyrkule samborskim. Wydana po raz pierwszy w 1786 r. „Geografia (...) Galicyi i Lodomeryi” autorstwa Ewarysta Andrzeja Kuropatnickiego podawała o Laszkach następującą informację: Miasto dziedziczne JW. Józefa hrabi Mniszcha, grandmetra Galicyi; z bardzo wspaniałym i bogato ozdobionym pałacem i kościołem farnym.
Laszki należały do Mniszchów do 1815 r., kiedy to zostały sprzedane Edwardowi Zerboni de Spoletti przez Stanisława Mniszcha, austriackiego szambelana i wielkiego sokolnika Królestwa Galicji i Lodomerii. Potem należały do Marcelego Bogdanowicza, a od 1861 r. do Michała Krasickiego. Na tych terenach w pod koniec 1918 r. walczył z Ukraińcami 2 pułk strzelców podhalańskich dowodzony przez por. Karola Matzenauera.
W 1921 r. liczyły około 478 mieszkańców. Przed II wojną światową należała do powiatu starosamborskiego w województwie lwowskim. Od 1911 do 1934 roku istniały dwie odrębne gminy z siedzibą w Laszkach – gmina Laszki Murowane Miasteczko i gmina Laszki Murowane Wieś. Od 1 sierpnia 1934 Laszki Murowane należały do gminy FelsztynDz.U. 1934 nr 64 poz.