Nie jest jednak samodzielnym źródłem działania, lecz może reagować na działanie przychodzące z zewnątrz. Jest więc transformatorem działania. Jedynie w aktach wolnych człowiek jest zdolny kierować energią, którą czerpie z zewnątrz, ale jej nie wytwarza. Ziemiański redukuje arystotelesowskie przypadłości praktycznie do jakości. Inne przypadłości wymieniane przez Arystotelesa sprowadza do kombinacji substancji z jakościami lub do aspektu substancji.