Pierwsze oblężenie Saragossy () – starcie w czasie wojny w Hiszpanii. Armia francuska pod dowództwem generała Lefebvre’a okrążyła i wielokrotnie szturmowała Saragossę latem 1808 roku, by po dwóch miesiącach odstąpić od niej i zdobyć ją w wyniku drugiego oblężenia na przełomie 1808 i 1809 r.

Początek oblężenia Lefebvre dowodził jednym z francuskich zgrupowań wojsk rzuconych przez Napoleona dla przywrócenia porządku w Hiszpanii po rozprzestrzenieniu się na cały kraj powstania madryckiego zwanego Dos de Mayo.

W czerwcu generał Palafox wypowiedział Francuzom wojnę i stanął na czele masowego zrywu ludności w Aragonii. Lefebvre ruszył na Saragossę na czele około 6000 ludzi.

Hiszpańskie oddziały próbujące powstrzymać natarcie na przedpolach miasta zostały z łatwością odparte przez zdyscyplinowane oddziały Lefebvre’a. Palafox osobiście uderzył na Francuzów na czele niewielkich sił pod Alagon, ale jego ludzie zostali błyskawicznie rozbici i zmuszeni do ucieczki, co spowodowało, że generał hiszpański zamknął się w mieście i objął dowództwo jego obrony.