Podpułkownik Skopenko nakazał, aby atakować nie od czoła, lecz zajść i atakować ze skrzydła. Jednocześnie ostrzał miasta miał być prowadzony przemyślnie i tak, aby nie uszkodzić żadnego z budynków, a jednocześnie zadać Niemcom straty. Walka prowadzona była z zachowaniem ostrożności. W sierpniu 1944 roku mieszkańcy Sandomierza przywitali Skopenkę i jego oddział. Byli wdzięczni nie tylko za wyzwolenie i ocalenie miasta. Decyzją Prezydium Rady Najwyższej ZSRR 23 września 1944 Skopenko otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego, m.in. za bohaterstwo i umiejętne dowództwo podczas walk o Sandomierz. Skopenko został komendantem tego miasta. Dokonał m.in. otwarcia szkół. Dowodzony przez niego 1180 pułk otrzymał miano „Sandomierskiego”. 24 stycznia 1945 otrzymał awans na stopień pułkownika. Skopenko zginął 27 stycznia 1945 podczas walk o Wrocław. W szpitalu, konając, powiedział:
Zgodnie z życzeniem, 2 lutego 1945 ciało Skopenki przewieziono do Sandomierza i pochowano na Rynku obok ratusza. Władze miasta uczciły jego pamięć na specjalnej sesji. W latach 50. XX wieku zmieniono nazwę ulicy Opatowskiej na Skopenki (w XXI wieku powrócono do dawnej nazwy).