Pod rządami Porozumienia Demokratycznego gospodarka narodowa Bułgarii zdołała stopniowo przezwyciężyć powojenny kryzys. Gabinet Cankowa doprowadził do umocnienia krajowej waluty i ożywienia produkcji dzięki skutecznej polityce protekcjonizmu. W celu złagodzenia problemów socjalnych, rząd utworzył fundusz bezrobocia i system odszkodowań z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, wdrożył kodeks prawa pracy i udostępnił kredyty na rzecz walki z problemami żywnościowymi i mieszkaniowymi. Sukcesy gospodarcze zbiegły się z eskalacją przemocy w kraju. Przy pomocy armii, policji i organizacji paramilitarnych rząd krwawo tłumił wszelkie bunty komunistów, ludowców i anarchistów. Z tego powodu reżim Cankowa popadł w częściową izolację na arenie międzynarodowej. Pod wpływem nacisków z zewnątrz oraz wewnątrzpartyjnych sporów, na początku stycznia 1926 umiarkowane frakcje Porozumienia Demokratycznego doprowadziły do dymisji gabinetu. Nowym premierem został Andrej Liapczew, który prowadził łagodniejszą politykę od swego poprzednika. Pod rządami Liapczewa kraj wszedł na drogę demokratyzacji. Jej przejawem było odzyskanie przez parlament wpływu na politykę państwa, uzyskanie przez opozycję dostępu do łamów prasy, a także uchwalenie w 1926 amnestii.